| ![]() |
Jest pogodny dzień jesienny,
Więc pająki się zebrały,
Bo schronienia czas im szukać
-Aby zimę przetrzymały.
Pająk z panią Pająkową
Babie lato cienkie tkają.
Na tych nitkach swoje dzieci
W inne miejsca przemieszczają.
Z prądem wiatru przyleciała
Górskim echem – do nich w gości
Mała nutka, która niosła
Dużo ciepła i radości.
Lśniące w słońcu pajęczyny
- Jak gwiazdeczki wyglądają.
Na wiszących srebrnych nitkach
Już maluszki się hustają!
Nutka wnet się przyłączyła.
Wyżej! Wyżej chcę! - Wołała.
“ Przez otwarte wpadła okno”!
- Gdzie ja jestem? – Wyszeptała.
Gdy skoczyła na komputer
- Piękną gamę rozwinęła.
Uśmiechając się do słońca,
Swą melodią mnie objęła.
Z mego domu odszedł smutek
I codziennie teraz gości
Wesolutka, rozśpiewana
Moja już – nutka radości.
Elzbieta Jones
| « poprzednia | następna » |
|---|









