|
Krecik w swojej norce siedział
O świecie nic nie wiedział
Był pewny i przekonany
Że świat pod ziemią jest kochany
Raz wyszedł na powierzchnie
Zobaczył świat bajeczny jak we śnie
Świat był miły wesoły i kolorowy
Ta piękność przyprawiła go o zawrót głowy
Zobaczył łąki pełne kwiatów
Pola pełne bławatów
Usłyszał ptaków śpiewanie
Ładnie tu i dobrze jednak tu nie zostanie
Krecik trochę się zasmucił
Krecik gdy do swej norki wrócił
Nie mówił o tym nikomu
Cieszył się że jest u siebie w domu
| « poprzednia | następna » |
|---|








